    |
|
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Can Arkadaşım
can kardeşime itafendir....onu çok seviyorum...
O yıllarda her şey viran
O yıllarda her şey dağınıktı
Hayat hep siyah beyaz akardı
Akşamları langırt bilardo kavgalarını
Hep çalıkuşu kıraathanesi saklardı....
Çiçekli bakkal önündeki .... sohbetlerimize
Tek tanık...yıldızlar vardı..
Kuyruklusu...saman yolu olanı...
Ben hep.....tek başına olanları......
Silik duranları seçer.....sonrada....
Şiirler yazar...şiirler okurdum......
Dertlerimizi arşa çıkarır....
Ağlamaklı halimize naralar atar
Kahkahalarımızı yetmişikinci sokaktan
Yüzyirmialtıncı sokağa salardık...
Bu durumdan....
Kimileri şikayetçi..kimileri halimize imrenirdi...
İmrenirdi ,,ya,,,
Hatırlarmısın hayallerimizi
Cepte metelik yoktu.....
Yolda duran külüstür otomobillere
Kurduğumuz hayalleri
Hani ?...tavuklar bile kümes yapmazdı
Sağı solu altı üstü pas ve çürük içindeki
Kırmızı otomobili....
Yada ayaklarımızın içinin kar suyundan vıcık vıcık olduğunu
İliklerimize kadar donup titreye titreye dolaştığımızı
Hani bir sevda üstüne yazdıklarımızı
Sonrada üç beş bira ile seni esir aldığımı
Söyle koçum bir daha bir daha söyle diye hıçkırıklara boğulduğumu
Sonrası yüzyirmialtıncı sokaktaki hicran naralarımı
Kırdığım üstüme başıma dökülen o bira şişelerini...
Sabahlara dek voltaladığımız site yıldızın taşlı tozlu sokaklarını hatırlarmısın?....
Yollardaki maymunluklarımızı kahkahalarımızı
Ya köşedeki ağlamaklı hallerimizi
İçimize kan kustuğumuz o tatlı acı dolu acayip duygularımızı
Karlar altında ki şehrin ....sadece ay ışıgında ki o muhteşem halinde
Kurduğumuz masmavi...bembeyaz o çok temiz masum hayallerimizi....
Hatırlamazmısın....tabiki hatırlarsın.....bunlar bizim en güzel yıllarımızdı.....
Arabesk bilir ama pek dinlemezdin......
ta ki....o yüreğinin ortasındaki yangın volkanlara dönüştüğü ana kadar...
ah!...kardeşim......biz bu yüzden mi hep dertler insanı olduk.....ha...
dertler insanı.....sen ben hep bu yüzden derdimizden olduk dertler insanı
dinmek bilmeden kanayan yürek yaralarımız bizi çok üzdü....
bu anlarda hep birlikte olur...birlikte sorgulardık....duygularımızı...
birden eserdi...bir gece yarısı yada sabaha karşı..hiç farketmez..yürürdük..
az uzda değil iki saat sonra hep o mekan orası hep öyle kaldı.....
ulus heykel....civarı bizi iyi bilirdi....esasında....sadece telefon kulübeleri...tanırdı..çok ağıtlarımıza tanık olmuşlar....telefonu sert kapamamıza alışmışlardı....
nede olsa onlar soğuk kış günlerinde sığındığımız küçük kulübeler
aşk fısıltıları söylediğimiz.....en şeker villalarımızdı.....kulübe palas,
sonrası....hep aynı hikaye kırık kalpler sokağı yüzyirmialtıncı sokak.....,
bir aşşağı bir yukarı.....ay ışığında ki türkülerimiz...şarkılarımız
türlü türlü masum hayallerimiz.....
_____Hatırlarmısın can arkadaşım birbirimize sığınışlarımızı...........
artık nerdeyse şafak söker...biz ayrılmak istemezdik
ne tuaf....şimdi bir çay içmeye vakit ayırmıyoruz...
o soğuk kış günlerinde önce beni eve bırakır...
sonra sen salınırdın....şirintepeye doğru...
arkandan kaybolana kadar sana bakardım....
bilirdim aslan gibiydin..bir şey olmazdı...
ama ben yinede endişelenir....sabah ilk iş sana uğrardım.....
hemen tok olup olmamamı saymaz...ekmek kızartır yağ ve peynir sürerdin.....
üf!..ne güzel olurdu....valla hiç hayır demezdim.....
üstüne bir demlik çay az gelirdi...
sonrası malum...hayallerimiz başlardı...
aşklarımızı anlatır....garipliğimizi hiçe sayılmışlığımızı sorgular dururduk...
hiç ayrılmazdık....ben sende sen bende kendimizi unutur dururduk...
aslında en hoşumuza gidende buydu....
can kardeşim bu yanlarımızla...bu günlere geldik....
sadece biz biliriz...cidden zor geldik..
öldük öldük dirildik.....
çok aç kaldık hep sustuk hiç söylemedik....
ne derin mevzudur bu ....
bunu bir sen bir de ben iyi biliriz....
yıllar böyle birbirini kovaladı gitti...
ben hercaice yaşarken...sen izdivaya çekilmiş...
kendi halinde..kendi doğrularınla....birlikte yaşıyordun...
biliyormusun bu halin...en sevdiğim...en doğru yanındı...
seninle ne çok şeyler paylaştık..duygu sellerinde ne çok boğulduk...
ne çok güldük..ne çok ağladık....ne çok yandık....
az isyan etmedik kadere......
yaşadıklarımızı...ne kalın romanlar anlatır..nede benim yazacağım.....binlerce dizeler.....
biliyorum..biliyorsun....yazsam....hayat yetmez...
ve yıllar bizi sürükledi...bugünlere getirdi....
hani az feleğin çemberinde,,,,
değirmen taşı misali ...un ufakta etmedi değil....
neyse can kardeşim...yaşadıklarımız ...bir tesadüften ibaretmi?..yoksa kaderin bir cilvesimi?..bilmiyorum..
tek bildiğim şu an yanımda olman.......
sana isyan kaldırıyor...sana kahrediyorum ...
böyle mi olmalıydık...Allahaşkına nerdesin ya,,,
duysana sesimi kafamı taşlara duvarlara vuracağım...
söyle ..... buraları dağıtsam kaç yazar?....ha..
ölüyorum..ANLASANA?...
Eriyorum bitiyorum görsene
Dağıldım gidiyorum nerdesin
Nerdesin can arkadaşım
Koptum darmadağın oldum....
Bu kadar duyarsız olmana katlanamıyorum...
Hırsımdan şimdi..çatlayacağım
Görsene kardeşin kan kardeşin ölüyor
Sarılsana boynuma ağlama desene
Budala mahvoluyorum görmüyormusun
Beni senden başka kim anlar
Kim anlar gözyaşlarımı yüreğimi
İçimdeki yangınlarımı söyleeee...kim kim..?..anlar
Anlamıyormusun bu büyük...depremi..........
Bittim!!!BİTTİ!........
İçimdeki.....artçı sancıları anlamıyormusun...
Darmadağın perişanım şimdi...............
Ne soranım ne sırdaşım...nede teselli veren
Bu merhemsiz derdin...dermanı olan yok..
Ay ışığında...yıldızları sayacağım...şiirler okuyup ağlayacağım kimsem yok......
Yalan insanlar.....gibi....yoksa..yoksa.......yok...yok....
Anla artık.......gözlerime bak....
Yürüyüşüme ,,sessizliğime
Karşında eriyişime...
Sesimin titrekliğine kulak ver
Bazen ani çıkışlarımdan....hiddetimden anla
Bitiyorum...kör....gör artık....kardeşin ölüyor...
Bak şimdi yoksun....bu sen olamazsın
Ne oldu sana?...
Hani beni anlayan tek sen vardın
Hani ilk adımdan sonrakini bir sen bilirdin
Nerdesin?... kahretsin nerdesin?.....
Bak bu duvarlar hafif kalıyor...un ufak oldular
İsyanım çılgınlığım bir türlü dinmiyor
Döksene kafamdan aşşağı buz gibi suları
Gör bee...artık ölüyorum gör artık
Biliyormusun.....kimseyi senden başka kimseyi yanımda istemiyorum
Bugün yanımda sen olmalısın evet sen...sen olmalısın
AMA YOKSUN YOKSUN KAHRETSİN
Duyarsız nedir senin sorunun
Bir derdin mi var
Benden önemlimi benden ilerimi
Bak yaşayan ceset gibiyim....
Mahvoluyorum.....mahvediyorsun...
Halen görmüyorsun....can çekiştiğimi
Sana olan düşkünlüğümü bilmiyormusun
Bu sen olamazsın....bu benim can kardeşim olamaz...
Yok yok sen bendende dertlisin....
Ben kendimi unuttum....
Söyle nedir derdin...anlat ben yanında olurum....
Vallahi billahi benim bir şeyim yok..
Umursama...takma kafana...
Ben hep böyle ajitasyon takılan
Bunalım adamın tekiyim..
Ben duyguların adamı
Yalnızın derbederin tekiyim...
Bitti bende duygular...
Artık yalnız acılar var...
Böyle iç çektiğime bakıp...öyle durma
Sana dayanamam...ağlama...ağlama
Bak bende ağlamıyorum...
İkimizde dimdik ayaktayız
Sonsuza dek birlikte omuz omuza yanyanayız...
Canız kanız kardeşiz kankardeş.......
ALLAH, ALLAH dayanamıyorum......
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Çağdaş Bir Ürperti
Anarak buruşuk memelerini bezgin günlerin
geçiyordum hüznün arkalarından
döşümde şehrin ahengini bozan ay resimleri
ve geceyi korkutarak durduran
tasarımlar.
Geçtim kara yağlar sürünerek
kara yağlar sürünerek büyüdüm
cani bir kadınla yattım ve beynim
kırık bir suyun yüzünde yorgun
yürüdüm.
Ki asfalt orada
bitiyordu
orada romorklar
kalay ve manganez ölüleri
şehrin derin iskeletini sarsıyordu.
Yırtık tüller halinde yağan yağmur
boğazımdaki havlayış karartısı
piyango gişeleri.
Ve asfalt orada
ve asfalt cinsel kavramlarla
halkların kalkışını anlatıyordu
onların çavlanını durdurmak için
suçlar, kocamış kuşlar bulundu
koynum bir yangın çıkartıp
siniyordu koynuma.
Kadınlar geçiyordu doğurgan - ve diri kızlar
turfanda yalnızlıklar almak için dünyadan
ve ben gövdemi denkleştirmek için doğaya
dineldim
dineldim
dineldim
aşk ; içerimdeki ergen ölüsünü uğraştırıyordu.
Demek ki benim
sivil, dayanılmaz bir yüreğim vardır
demek ki
başka bir kasabada koyup gitmek dudaklarımı
ürkekliğimi başka bir denize dökmek
kolaydır.
Bir kahkaha soğutur yüzlerini
uzakta silah tutan sivillerin.
Çığlıklarının kuraklığı duyulur
taşraların kuşlu yastıklarında ağlayan
çarşaf bağlayan kızların.
Zedelenmiş ıtır kokuları duyulur
ve kana karışan kaynar vakti gecenin
ve polisin ve bezzazların vakti
ve tomurcuklanan bir yerimin
demek ki benim haylaz ve militan
bir yüreğim.
Böylece dingin bir kaşıntı gibi açılır dünyaya
benzi aldanışsız ağaran dünya
hınçlar ve revolverler uçuşur
kabuklu yüreklerinden bazı adamların.
Dikkat, kan
bıngıldıyor
yine senin sıranı atlamıyorum
koynun güneşe çarptığında yara
geniş bir yara yapışıyor sevdama.
Ve artık anlatmak için yeryüzünün tuğlalarını
seni anlatıyorum
abanmak geçiyor içimden gövdenin küllerine
sana çatlarcasına inanıyorum
çünkü kopartarak geliyorsun göğün zağarlarını
canevinde tortop umudu aydınlığın.
Yüzümü kınından çıkaran sensin
pencereyi getiren aklıma
sanki güzmüş
sevecenliğe sarınmak istiyormuş gibi
sanki canım
yüzümü sensin biriktiren kitaplara.
Çocuklar sinemada bir atlı alkışlıyor
bu yüzden seviyorum seni
bizimkiler bu yüzden yeniyor ötekileri
ve karnının kurşun işleyen karanlığı
hüznün namusunu savunan ellerin
Fidel Castro'yu övüyor bana
bunun için.
Benliğim kurtlanmış bir çocuğu
sıkıştıradursun beynimde
yengiyi yabanca söken
avucunun
avucunun böğürtlenlerine abanmak istiyor canım
böyle geçiyor içimden.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Japon Balıkçısı
Denizde bir bulutun öldürdüğü
Japon balıkçısı genç bir adamdı.
Dostlarından dinledim bu türküyü
Pasifik'te sapsarı bir akşamdı.
Balık tuttuk yiyen ölür.
Elimize değen ölür.
Bu gemi bir kara tabut,
lumbarından giren ölür.
Balık tuttuk yiyen ölür,
birden değil, ağır ağır,
etleri çürür, dağılır.
Balık tuttuk yiyen ölür.
Elimize değen ölür.
Tuzla, güneşle yıkanan
bu vefalı, bu çalışkan
elimize değen ölür.
Birden değil, ağır ağır,
etleri çürür, dağılır.
Elimize değen ölür...
Badem gözlüm, beni unut.
Bu gemi bir kara tabut,
lumbarından giren ölür.
Üstümüzden geçti bulut.
Badem gözlüm beni unut.
Boynuma sarılma, gülüm,
benden sana geçer ölüm.
Badem gözlüm beni unut.
Bu gemi bir kara tabut.
Badem gözlüm beni unut.
Çürük yumurtadan çürük,
benden yapacağın çocuk.
Bu gemi bir kara tabut.
Bu deniz bir ölü deniz.
İnsanlar ey, nerdesiniz?
Nerdesiniz?
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Madır Dağı
Betonarme dört-bir kıyım
Kuşatılmış bir yankıyım
Şehir: anlatılmaz kıyım!
Duy sesimi Madır dağı
Terk-i diyar etmiş kuşlar
Mezar ıssızlığı: düşler
İblisçe karmaşık işler
Duy sesimi Madır dağı
Bu cinnetin uzağını
Gül-yazmalı bezeğini
Özledim çam tezeğini
Duy sesimi Madır dağı
Su içtiğim bakır güğüm
Hasretlerim düğüm düğüm
Sensin, gerçek dost bildiğim
Duy sesimi Madır dağı
İnsanmış insanın kurdu
Masal saatimiz durdu
Masum umutların yurdu
Duy sesimi Madır dağı
Sihri yitik hanımeli
Yarı çılgın, yarı deli
Gurbette bir Sürmeneli
Duy sesimi Madır dağı
Karalar sarmış kışımı
Sevda esrikler başımı
Lânetlenmiş gün hışımı
Duy sesimi Madır dağı
Orda küme küme bulut
Burda hayat, say ki tabut
Yalvarırım yasımı tut
Duy sesimi Madır dağı
Doruğunda püfür püfür
Esen rüzgârlardan üfür
Ulu Rabbim rahîm-gâfur
Duy sesimi Madır dağı.
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı